Кој ја води државата: науката или црквата?

Ако државата почне да ги повлекува образовните содржини секогаш кога некој религиозен авторитет ќе се побуни, тогаш проблемот веќе не е во еден изборен предмет или содржина. Проблемот е во тоа што државата заборава дека е држава.

Има нешто длабоко вознемирувачко во начинот на кој Министерството за образование и наука ја објаснува одлуката да го повлече изборниот предмет „Сеопфатно сексуално образование“.

Не затоа што една образовна програма не смее да се преиспитува. Напротив. Секоја програма, особено онаа што се однесува на деца и млади, треба постојано да се проверува, унапредува и приспособува.

Вознемирува нешто друго.

Образложението дека програмата се повлекува „по барање на јавноста“ отвора едно многу едноставно прашање: која јавност?

Ако под „јавност“ се подразбираат неколку родители, еден поп и поранешен образовен инспектор, тогаш веќе не зборуваме за јавна расправа. Зборуваме за притисок.

И тука започнува вистинскиот проблем.

Верувањето е приватно право. Образовната политика е јавна одговорност.

Целиот текст може да го проследите на овој линк.